Zamieszanie!

Witajcie moi mili! Wreszcie jestem! Co to był za tydzień!
Jestem padnięta, wykończona, ledwo żywa, a tu... końca nie widać.
Pewnie pomyślicie, że to niemożliwe, skoro jeszcze w tym miesiącu wiodłam spokojne życie we Francji. Otóż w moim odczuciu było to miesiące temu! 

Mam teraz taki okres, że życie pędzi w niewyobrażalnym tempie. Nie przepadam za tym, ale czasami tak musi być i nic nie możemy na to poradzić.

Na głowie mam masę spraw, jeżdżę i załatwiam tysiące rzeczy na mieście, mam dużo spotkań i bieganiny.
Do tego, w między czasie, dwa śluby i wesela moich najbliższych dziewczyn, moje urodziny i malowanie z tej okazji sypialni (takie było moje urodzinowe życzenie i prezent od Pana Narzeczonego). Odświeżenie sypialni planowałam od dłuższego czasu i teraz, w tym całym zamieszaniu, był ostatni dzwonek by to zrobić. 

W długi weekend nie mieliśmy więc ani chwilki by odpocząć, ale najgorszy stres miał dopiero nadejść.
Kilka dni temu nasza Gapcia zachorowała! Nagle bardzo żle się poczuła, osłabła, miała wysoką temperaturę i wystraszyła mnie strasznie. W drodze do weterynarza, w samochodzie chwilowo straciła przytomność! Nawet nie wyobrażacie sobie co ja przeżyłam i jak bardzo się o nią bałam! Było podejrzenie babeszjozy, ale naszczęście, po badaniach krwi okazało się, że to po prostu infekcja. Gapcioszek nasz czuje się lepiej. Jestem cała szczęśliwa jak biega, psoci i jest sobą. :)
Lunka wobec Gapci zachowuje się bardzo opiekunczo. Jestem zdumiona, że może być aż taka miłość między psem a kotem. :)

Przez to zamieszanie nie mogłam w pełni świętować swoich urodzin. Zafundowałam sobie jednak chwilkę dla siebie. Na spadek formy i humoru najlepiej, jak wiecie, działa na mnie gorąca kąpiel. Tym razem kąpiel lawendowa z dodatkiem prawdziwych kwiatów przywiezionych z działki. 

Po kolejnym zapowiadającym się ciężkim weekendzie zamierzam trochę zwolnić, choć nie wiem czy obowiązki na to pozwolą. Nie chcę jednak przegapić lata. Chcę jeść poziomki, tańczyć w deszczu, spacerować w lesie. Mieć czas na leniwe poranki, popołudniowe drzemki i pochłanianie książek.

Zwariuje jak się nie uda! :) 

Do następnego!

Szuflandia

To taka kraina gdzie chowa się zapomniane prace autorskie lub naszych bliskich. Laurki od dzieci, zasuszone bukieciki polnych kwiatów, nasze wiersze czy opowiadania. 

Mam kilka takich rzeczy, które darzę wielkim sentymentem. Autorskie piosenki nagrane z zespołem rockowym jeszcze za czasów liceum. Pudło z kolekcją rysunków i prac z przedszkola. Oczywiście masa prac ze studiów. Szklana lampa, futurystyczny latawiec, tekturowe meble, obrazy, rysunki i plakaty.

Niedawno natknęłam się na moje stare zdjęcia, które robiłam 5 lat temu na 3 roku studiów. Na małą chwilę wyjęłam je z Szuflandi by odkurzyć pozytywne wspomnienia.

Lubiłam portretować ludzi z bliska, w ciasnych kadrach. Zawsze zastanawiałam się czy lepiej tworzyć chwilę czy ją uchwycać. Więc starałam się łączyć to ze sobą prowokując sesje, ale nie ingerując zbyt mocno w swobodę ruchów.

To moje jedno z ulubionych zdjęć z kobietą w roli głównej. 

Ba! Robiłam nawet odważne autoportrety! :)

A Wy co trzymacie w swojej Szuflandi?