Migawki Września '21

Z września wycisnęliśmy niczym sok z cytryny - do ostatniej kropli. Działo się tak dużo i na wielu płaszczyznach, że przypłaciłam to mocnym spadkiem formy i długotrwałym przeziębieniem. W sferze rodzinnej musieliśmy się przeorganizować wraz z pójściem Marysi do pierwszej klasy, w pracy pojawiła się nowa kolekcja, nowy członek zespołu oraz sezon targowy, a w domu mały remont i malowanie. Czas wypełniony od otwarcia powieki o poranku, po ostatnie myśli przed snem. Działo się tak dużo, że sama nie wiem jakie zdjęcia znajdą się dziś w migawkach i co udało mi się zarejestrować, ale nie przeciągając dłużej, zapraszam Was do migawek z zeszłego miesiąca.

I tak to jest - trochę Pucia, trochę Layette. :) Ale jeśli chodzi o pogodzenie tych światów, to (odpukać) wypracowaliśmy sobie idealne proporcje. 

Najważniejsze wydarzenie miesiąca. Moja najukochańsza Marysia rozpoczęła przygodę ze szkołą. Nie powiem, aby się obyło bez emocji, może też dlatego, że wybraliśmy szkołę, do której akurat nie poszły dzieci z przedszkola i Marysia z tą nowością musiała zmierzyć się zupełnie sama. Jednak jej odwaga, umiejętność przystosowania się do sytuacji i zawsze wyciąganie z niej tego co najlepsze jeszcze mocniej dało mi wiarę w to, że pomimo swojej wrażliwości, ta dziewczynka w życiu sobie poradzi! Jestem z niej bardzo dumna i pomimo, iż jako mama bardzo ją w tym okresie wspierałam, to paradoksalnie to ona dała mi siłę, gdy mnie zdarzało się wielokrotnie w tym miesiącu wychodzić z mojej strefy komfortu.

Po rozpoczęciu roku szkolnego poszłyśmy same na randkę do kawiarni na naleśniki i ciastko!

No a potem trzeba było w końcu pójść z całą trójką do galerii by kupić buty na jesień. 

A ze szkołami jest tak, że w wielu jest tzw. zmianowość i Marysia dwa razy w tygodniu chodzi na popołudnie. Na początku ta sytuacja mnie stresowała - jak to będzie, jak to zorganizujemy. A tak na prawdę teraz uwielbiam te dni, gdy nie musimy się rano śpieszyć, Marysia chętnie towarzyszy mi w pracy, czasami idzie od rana na świetlicę z koleżankami, a czasami robi sobie coś w domu, gdy ja też mam akurat pracę przy komputerze. Zero stresu i to jest fajne.

Tu zawsze panuje spokój, ład i porządek. Dzięki temu dobrze się tu odpoczywa. Musze jeszcze zainwestować w jeszcze lepsze poduszki do spania. Polecacie jakieś fajne, specjalistyczne dla osób z bolami kręgosłupa?

 

Bo ciągle podkradał moje osobiste herbatki, wiec tą kupiłam dla niego. :)

Trzy żywioły, tacy podobni i tacy różni za razem.

Piękna przyroda za oknem i zwierzęta pomagają mi na chwilę zatrzymać się i zachwycić się światem. 

A tam hen na horyzoncie jest statek piratów - najlepsze są zabawy z dziadkiem.

I znów byliśmy na giełdzie staroci w Spale, a te łobuzy naciągnęły mnie na taką karuzelę. :P

Zdecydowanie wolę takie naturalne kolory i niebanalne pomysły. ;)

Jaka dziś pogoda za oknem?

Trio z Belleville. :)

A tu drugie trio i nasz stały punk każdego dnia czyli odrabianie lekcji. To była kolejna rzecz, która mnie trochę przerażała, a okazuje się, że nawet lubię zaglądać Marysi przez ramię podczas tej codziennej rutyny. Dochodzę do wniosku, że takie poczucie obowiązku uczy dzieci systematyczności i widzę, że to Marysi sprawia dużo frajdy.

(a na pierwszym planie, bo może będziecie pytać - to przywieziona z targów retro lampka w kształcie samolotu do pokoiku Miłoszka, za który weźmiemy się wiosną)

Tak cieszy się tymi wszystkimi akcesoriami, że zwłaszcza na początku rozkładała niemalże wszystko równiutko. :P 

Zazwyczaj jeden dzień w tygodniu mam cały od rana do wieczora dla Miłoszka. 

 

I jest z tego powodu chyba bardzo zadowolony. 

Praca jest moją pasją, ale najważniejsza jest rodzina. Dlatego nawet, gdy musiałam jechać na targi w niedzielę, to nie jechałam z resztą dzień wcześniej, tylko raniutko wsiadałam do pociągu do Katowic lub Warszawy, by móc jeszcze nad ranem karmić Miłoszka. A o tych moich podróżach pociągiem można byłoby książkę napisać - ciągle coś się działo, łącznie z sytuacją, że bilet miałam kupiony za zupełnie inny dzień! ;)

Powrót do targów dał nam masę energii i zapału do dalszej pracy. Widać było, że wszyscy się za tą formą stęsknili podczas pandemii.

Taki niepozorny, ale to był najlepszy smash burger jaki jadłam w życiu!

Lubię targi Mamaville, bo zawsze coś ciekawego z nich przywiozę. ;)

Podziwiam Pucia z dziewczynkami od lat, ale to Miłoszek okazał się być jego naj naj fanem. A z ciekawostek, ostatnio moja znajoma zmieniała swoje biuro i gdy poszła oglądać pomieszczenie, w którym miała być dokonana zamiana, weszła do królestwa Pucia - tam swoją pracownie miała jego ilustratorka, która lada moment miała je zwolnić. :)

Czasami nie wiem jak się rozdwoić i nawet nie chodzi o pracę i dom, ale o miejsce pracy - jednocześnie chciałabym w spokoju dokończyć swoje rzeczy przy biureczku w domu, a jednocześnie chcę być codziennie w Layette. 

Śniadanie z przyjaciółką? Zawsze!

Ale w domu też jest dobre. ;)

Pyszne skarby wczesnej jesieni.

Małe przyjemności, gdy załatwiam coś na mieście. Kupiłam piękny planner.

A tu w drodze na imieniny cioci Edi.

Przepyszne jedzenie! 

Z jednej strony maluchy, z drugiej starszaki. :P

A my jedliśmy i jedliśmy i jedliśmy. 

Moja najlepsza asystentka. Czuje podwójną dumę z tego co robię, bo widzę jak jej się to podoba!

O 6 rano, tuż przed kolejnymi targami.

W drogę. Jeszcze nie wiem, że tak okropnie zmarznę na peronie czekając na "spóźniony" pociąg, który miał nigdy nie nadjechać. :P Nie zwracajcie uwagi na bałagan - to stan tuż przed remontem. :)

Ale udało się! Kto nas odwiedził w Warszawie?

Jedna Pani miała taki tatuaż na nadgarstku! No idealnie "zmaczował" się z naszą kolekcją Universe!

Uważaj o czym marzysz. Ja marzyłam o paru dniach w łóżku, by tak po prostu poleżeć i pooglądać Netflixa. I rozchorowałam się tak, że rzeczywiście przez 4 dni nie wstawałam prawie z łóżka. Zapchany noc i bolące oczy i ciało nie były przyjemne, ale... nadrobiłam caluchny serial Downtown Abby - GENIALNY!

Kolejny, który kocha książki!

Choroba nie mijała. Oczywiście po tygodniu musiałam już wrócić do jako takiego funkcjonowania, ale trzymało mnie praktycznie 3 tygodnie (głównie katar i zmieniony głos). Próbowałam różnych lekarstw i sposobów, aż stwierdziłam, że może taki domowej roboty kielich od Mamy postawi mnie na nogi. :P

Piękna ręcznie wykonana lampka grzybek - kolejna cudna rzecz czekająca na pokoik Miłoszka. I z jednej strony nie mogę się doczekać aż go urządzimy (na wiosnę), z drugiej strony tak dobrze śpi nam się razem, że nie chcę tego zmieniać. 

Jeszcze zanim wszystko zwiędnie i się wysuszy, zrobię sobie herbatkę z mięty i ziół z ogrodu.

O tu Cię znalazłam!

Razem z ukochaną przyjaciółką* z przedszkola Marysi wybrałyśmy się do kina na Lessi Wróć. To pierwszy film dziewczynek w kinie.

*można pomyśleć, że czym tam jest przedszkolna przyjaźń, dzieci są małe i tego nie potrzebują aż tak do rozwoju. Ja kompletnie się z tym nie zgodzę. Na przykładzie Marysi widzę, jak silna jest ta relacja. Dziewczynki poszły do innych szkół, nie widziały się przez wakacje, a o sobie cały czas wspominają, proszą nas Mamy, byśmy się zdzwoniły i dały je do telefonu. Nalegały na spotkanie, a Blanka (7 letnia dziewczynka) pamiętała o dokładnej dacie urodzin Marysi - byłam wzruszona!

No i doczekałam się tego malowania w salonie! :)

Oczywiście to nie był najszczęśliwszy czas na jego realizacje, ale kiedy jest dobry czas na remonty? Nigdy! :P

W pracy mamy nowego skrzata na pokładzie, który bardzo często przynosi nam np. takie pyszności! (Bo tak to jest jak druga połówka ma własną piekarnię!)

A ja zajęłam się malowaniem mebli z przedpokoju. Garderobę miałam sprzedać - ale jednak najlepiej i najoryginalniej wychodzą rzeczy, którym daje się drugie życie!

Randka z chłopakami. 

A tu z moją panienką. Jak już wspominałam lubię te dni, gdy możemy sobie wyskoczyć same na śniadanko, gdy Marysia zaczyna później lekcje. 

A obok nas siedział taki prześliczny piesek.

O proszę, ktoś się przebudził z drzemeczki (w 99% - chyba, że leje i wieje - Miłoszek drzemie na świeżym powietrzu w wózku).

To teraz można popsocić w pokoju sióstr!

A zmiany w salonie i przedpokoju zaprezentuje niebawem, ale...czasu mało. :(

Gdy jeszcze pomyślę o tych wszystkich chwilach, które nie udało mi się uchwycić na telefonie, to mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, to był naprawdę aktywny miesiąc. 

W październiku nie zwolniliśmy tempa, ale mam taki skryty plan, by w listopadzie trochę zwolnić, bardzo potrzebujemy odpoczynku, powolnego rytmu, bycia tu i teraz. Mam nadzieję, że się uda!

Migawki października postaram się dodać jak najszybciej, na początku listopada, więc do zobaczenia już niebawem! 

7 Urodziny Marysi i Urodzinowa Chwalipięta

To po prostu niesamowite, że nasza Marysia skończyła 7 lat. To wiek dla mnie przełomowy, który zaczyna nowy etap dzieciństwa, gdzie szkoła oraz możliwość samodzielnego czytania otwiera kolejną przestrzeń dla marzeń i wyrażenia siebie. 

Koniecznie zajrzyjcie to tego posta (KLIK) pisanego 7 lat temu, gdy czułam taki wewnętrzny spokój po urodzeniu pierwszego dziecka. Wraz pojawieniem się Marysi pozwoliłam sobie na luz, na chwile celebracji tego wyjątkowego stanu, cieszenia się z jesiennych wspólnych chwil i po prostu uwierzyłam w siebie w nowej roli mamy. Dla mnie za każdym razem ten pierwszy etap z maleństwem, choć wymagającym niemalże nieprzerwalnej opieki i karmienia :) był naprawdę cudownym (i spokojnym) przeżyciem. Z Marysią było najłatwiej, bo nie musiałam dzielić tej uwagi na nikogo innego. Uwielbiam wracać do tamtych chwil i tęsknie za mini Marysią w wielu 3 miesięcy, 1,5 roku czy nawet za małą 3 latką. Jednak jednocześnie właśnie teraz czuję z nią taką cudowną więź intelektualną. Widzę jak bardzo się rozwinęła, jak z roku na rok jeszcze bardziej ją podziwiam. I chociaż dzieci robią się coraz starsze, to dla nich urodziny to czas magiczny i widzę jak ważne dla nich jest to, by podkreślić tego dnia ich wyjątkowość. Umówmy się, że dla malucha nawet 2-3 letniego urodziny to trochę abstrakcja - dmuchanie świeczek i prezenty. Dla starszych dzieci, które już zauważają swoje małe życiowe zmiany, przeżywają kolejne etapy w życiu, takie urodziny są bardzo ważnym punktem podkreślającym chociażby ich inność i różnorodność. Marysia sama wybrała motyw przyjęcia oraz tortu (nocne niebo) i starałam się temu zadaniu sprostać. Przygotowaliśmy rodzinny obiad i spędziliśmy wyjątkowy czas w gronie najbliższych.

Przygotowania to zawsze dla mnie pretekst to głębszej refleksji. Wracam myślami do porodu, naszych najlepszych chwil oraz staram się, by dziecięcy jubilat czuł z całych sił, że to wyjątkowy dla niego czas przygotowań.

Bardzo lubię rozkładać zastawę stołową i dekorować stół, po latach lubię taki słoty środek, nie za strojnie, ale też by trochę było widać charakter przyjęcia. 

Pięknie wyglądałyby kwiaty, albo jesienny bukiet, ale wiem, że przy tylu gościach, jak już wszystkie potrawy wejdą na stół nie byłoby na to miejsca. 

Dla dzieci prezenciki z drobnostkami i słodyczami (dla najmłodszych takie niby słodycze - dozwolone).

By nie było zbyt poważnie, do picia ładne, nawiązujące do klimatu nocnego nieba kubeczki.

Gdy jest u nas tyle osób, dzieci jedzą przy osobnym stoliczku w kuchni - mamy na nie oko, a że większość czasu i tak nie są zajęte jedzeniem i się bawią - nie ma dziwnie wyglądających pustych miejsc przy stole.

Torty dla moich dzieci to punkt obowiązkowy na każde urodziny i jakoś tak dobrze mi z tym, że robię je sama. Nie dlatego że to spawa konieczna, ale robię to również dla siebie. W trakcie ich robienia mam taką chwilę zadumy i skupienia. Zawsze  staram się dopasować klimat dekoracji do osobowości. Z każdym rokiem jest łatwiej (to już mój 11 tort dziecięcy!) nie tylko dlatego, że nabieram wprawy, ale też dlatego, że mogą już mi podpowiedzieć o jakim motywie marzą. Marysia wybrała gwiezdne niebo, a ja dodałam romantyczne nocne motyle. Przepis raczej wybieram sprawdzony, rodzinny przepis na biszkopt (podawałam przepis już parę razy - wszystko to kwestia proporcji i tym razem zrobiłam ze 14 jajek) i przekradam kremem z mascarpone z różnymi owocami (w zależności od sezonu). Tym razem Marysia zażyczyła sobie banany, więc automatycznie dodałam po warstwie kremu karmelowego, by stworzyć tort a la banoffee. Wyszło przepysznie! Warto nasączyć biszkopt chociażby wodą (lubię z kapinką cytryny, by przełamać słodki smak) i zawsze robię dzień wcześniej, by się przegryzł i by mieć już ten etap z głowy.

Lubię gdy tort jest starannie udekorowany, ale jednocześnie nie chce by wyglądał równiutko jak z cukierni. To cudowne gdy jednak widać, że tort jest domowy! Nie używam wiec jakiś specjalnych foremek, czy akcesoriów. Torty za to zawsze kładę na obrotowej tacy - ułatwia to nakładanie kremu i wyrównywanie, a potem krojenie tortu na stole.

Efekt nocnego nieba osiągnęłam przez jadalny barwnik. Metodą akwarelową poprzez mieszanie z kremem, bezpośrednim polewaniem oraz posypując jadalnym przepięknym brokatem odtworzyłam niebo. Powsadzałam nieregularnie trochę gwiazdek i doczepiłam motyle na płatku (je oraz barwnik i brokat zamówiłam przez internet). Uwaga: warto takie ozdoby na płatku doczepiać max godzinę przed podaniem tortu - moja pierwsza partia przykleiła się po nocy do tortu. Na szczęście maiłam jeszcze parę motylków i taki efekt 3d wraz z tymi odbijającymi niczym w tafli wody motylami wyszedł jeszcze magicznej!

O rety 7 świeczek!

Prezenty to już nie tylko dopasowanie do wieku dziecka, ale uważne podkreślenie ich osobowości, troska z czego się mały człowiek ucieszy i czy się uwzględniło jego pragnienia. Starałam się już od jakiegoś czasu przed urodzinami być uważna i zrobić przestrzeń na pragnienia Marysi. Uczę ją, by nie ulegała panującym modom, nie sugerowała się tym co mają rówieśnicy, że nie wszystko co cieszy innych może cieszyć nas. Dziewczynki nie są też podatne na reklamy w telewizji (bo akurat w domu nie mamy telewizora) więc nie są bombardowane ich treścią. Ale z drugiej strony nie zamykam ich na świat, nie udaje, że istnieją tylko drewniane zabawki - bo to jest kreowanie nieprawdziwego życia. Mamy przepiękny drewniany domek z historią (o nim przeczytanie tu - KLIK) który był stworzony początkowo dla Barbie, ale potem długo zamieszkiwały je myszki Maileg (ku mojemu zadowoleniu bo są prześliczne), to jednak nie dziwię się, że siedmiolatka bardziej utożsamia się z ludźmi niż zwierzaczkami i coraz częściej sięga po lalki Barbie (część z mebelków i lalek ma jeszcze po mnie!).

W sumie szkoda, że świat Barbie jest AŻ tak różowy, ale i tu można znaleźć kompromis i poszukać trochę bardziej stonowanych zestawów. Marysia marzyła o samochodzie dla Barbie więc wybrałyśmy białą wersję Fiata 500. 

A najfajniejszy (bo normalny) strój miała Barbie podróżniczka. :)

Odkąd Marysia zaczęła przygodę ze szkołą uwielbia ją aranżować. Często z dziadkiem i Gabrysią potrafi się bawić godzinami. Ten przepiękny zestaw z mini szkołą Moulin Routy dostała właśnie od dziadków.

Gra rodzinna zawsze na czasie. :) Oraz zestaw do zrobienia szkatułki z lego, którą można dowolnie ozdobić.

Lego Firends! Zawsze następnego dnia jest masa frajdy z układania. 

Szkatułka z pozytywką na małe skarby. (A w odbiciu mój największy rozmarzony skarb :) )

Mała pachnąca laleczka w flakoniku od perfum. :)

Tak, ciocia Zuzia lubi róż i dołożyła jeszcze zestaw do ozdabiania koszulek (zarówno Barbie jak i tych dziecięcych)

Kartki na pamiątkę również od rodziców (dla mnie to bardzo ważna rzecz).

A na koniec coś co bardzo brakowało nam w dziecięcym pokoju - coś do puszczania radia, muzyki, audiobooków oraz słuchowisk! Ta dziecięca mini wieża ma również dwa mikrofony, przez które można śpiewać w trakcie grania muzyki! A do tego masa audiobooków (nie wszystkie są na zdjęciach) od Dzieci z Bullerbyn, Baśnie Andersena, klasyczny Kubuś Puchatek oraz takie płyty jak odgłosy natury, czy śpiew ptaków przez ponad 1,5 godziny.

A na koniec wymarzony koszyk na rower - fajny, bo raz dwa się go mocuje i można go zdjąć i zamienia się w przenośny koszyczek na skarby.

Cudowny czas w rodzinnym gronie podczas urodzinowego przyjęcia i ostatnio masa chwil zadumy, że dzieci rosną, rozwijają się, a my wraz z nimi.

Już niebawem wracam z migawkami września.

Ściskam Was mocno i mam nadzieję, że trzymacie się w zdrówku.

Wasza G.