Pierwszy dzień marca, a w sercu nadzieja na słońce i cieplejsze dni. Jednak w ten weekend całym ciałem poczułam wiosenne przesilenie. Lekkie przeziębienie, brak energii i mocy do działania. Nie znoszę tego stanu - w głowie masa pomysłów i list do zrobienia - w rzeczywistości za co tylko się wezmę starcza mi sił na totalne minimum. Często też nie widzę owoców mojej pracy, co mocno mnie zniechęca i wręcz oddala mnie od realizacji. Zastanawiam się czy w ogóle warto się za to wszystko zabierać. Tak - mam zdecydowanie przedwiosennego doła!
Staram się jednak słuchać swojego organizmu, dać mu chwilkę wytchnienia przed wiosennym przebudzeniem, skupić się na tym co chwilowo nie może być pominięte, a reszta... jeszcze niech chwilę poczeka na pełen rozkwit.
Myślę, że dobrym krokiem będzie podsumowanie ostatnich zimowych miesięcy, dlatego wracam do Was z migawkami z naszej codzienności z pierwszych miesięcy 2026 roku. Sama jestem ciekawa, ile się w tych dniach zmieściło.
STYCZEŃ
Trzeba przyznać, że tegoroczna zima była piękna. Mroźna, biała, jak z bajki.
Trochę dłużej zostawiliśmy lampki, które nadawały po zmroku magicznej aury.
W styczniu wybraliśmy się na niezapomniany koncert Korteza.
Zimą promienie słońca przepięknie wędrują po całym domu. Uwielbiam ten spektakl, który uczy mnie uważności.
Zima to w dużej mierze czas spędzony w domu, dlatego w weekendy starałam się dotrzeć do serc domowników zapachami z piekarnika...
Ogólnie starałam się lepiej i lżej jeść, ale po zrzuceniu 2 kg i zrobieniu małego "wyjątku" znów było mi trudno uporać się z ochotą na słodkie.
W styczniu mam zawsze zryw do różnych projektów, więc realizowałam je przy biureczku w przyjemnym towarzystwie naszego Vincusia.
Minusowe temperatury trzeba wykorzystać, więc w ruch poszły wszystkie materace, które trzeba było porządnie wytrzepać i przetrzymać 3 godziny na mrozie.
Dla mnie styczeń jest miesiącem oczyszczania i uwielbiam wtedy robić noworoczne porządki.
Sprzątnęłam dokładnie całą kuchnie, zredukowałam kubki i naczynia, których nie używamy, zrobiłam porządek w zapasach i ścierkach kuchennych.
To samo zrobiłam w obrusach i zastawie, jak również czystkę i porządki w pościeli oraz dokładne porządki w pokojach dzieci z redukcją zabawek.
Zrobiłam też ogromny przegląd swojej szafy i zostawiłam tylko te ubrania, które rzeczywiście noszę.
Na co dzień staram się ogólnie panować nad rzeczami i bałaganem, który nas otacza, ale takie głębsze porządki dają mi dobry start, by ten porządek utrzymywać. Nie mówiąc o tym, że lubię w Nowy Rok wchodzić z czystą głową.
Oczywiście robię to etapami - żeby na to znaleźć przestrzeń i czas, muszę z czegoś zrezygnować. Potrzebowałam tego oczyszczenia tak mocno, że zrezygnowałam nawet z rodzinnej wycieczki do Krakowa na weekend.
Jednak czas wartościowy jest dla mnie bardzo ważny i staram się znaleźć czas dla moich milusińskich, czy to wspólne zakupy i lunch z Marysią lub Gabrysią czy też nocowanka i pogaduszki z Miłoszkiem.
Moja Mama zrobiła urocze przyjęcie ze znajomymi (i my też byliśmy zaproszeni). Ogień w kominku dodawał przytulnego klimatu.
Ten przepiękny portret w tle przedstawia moją Babi w młodości. Jest niesamowity.
Każdy harcerz wie, że sprawności do munduru musi przyszyć samodzielnie.
W odwiedzinach w starym Magiczny Domku (w kamienicy, gdzie mieszka teraz mój brat) na ciasteczka i przegląd starych klaserów ze znaczkami. Kiedyś to były kolekcje!
Pod koniec semestru, wraz z koleżanką z klasy Marysi poszłyśmy na wagary na zawody jeździeckie, gdzie dziewczyny spotkały swoją idolkę youtuberkę.
Natomiast z Gabrysią odwiedziłyśmy małą Klarcię, która w styczniu skończyła 3 latka.
Urodzinki miał też ktoś wyjątkowy z Magicznego Domku, więc czas na przygotowania.
Ktoś zajął łóżeczko Marysi. 😁
LUTYPrzepiękne domowe detale.
Spotkania, które są dla mnie niezwykle ważne.
Czasami niewiele do szczęścia potrzeba. Myśl, że po całym dniu wejdzie się do łóżka ze świeżo zmienioną pościelą i poczyta się książkę jest niezwykle kojąca.
Każdy by chciał spać z tym futrzanym delikwentem.
Dla cudownego towarzystwa zawsze znajdę chwilkę by porozmawiać o wszystkim przy dobrym śniadanku.
Ale lubię też gościć u siebie, nawet na szybką herbatkę z Muminkowymi ciasteczkami.
A potem wyruszyliśmy na ferie do Malagi! To był pierwszy lot samolotem dzieciaków.
Na wyjeździe jadłam też pierwszy raz Acai - czyli śniadania z brazylijskimi jagodami, o których istnieniu nawet nie maiłam pojęcia, a o których opowiedziała nam Marysia, bo czytała książkę o dziewczynie, która bardzo lubiła jeść takie śniadania. Tak...już oficjalnie jesteśmy boomerami!
Czytacie tygodnik Angora*? Kojarzycie Kazika - króliczka, który podróżuje po świecie i pojawia się w każdym numerze? W maladze spotkaliśmy go i jego opiekunki przy pomniku Picassa i były wzruszone, że ktoś go w ogóle poznał, skojarzył - a co za tym idzie CZYTA Angorkę.
*Moja Mama z sentymentu kupuję ją do tej pory.
Pod naszą nieobecność Vincuś był na psich "półkoloniach" z Milenką (pieskiem znajdą mojego brata). Cudnie się dogadują i uwielbiamy patrzeć na ich zabawy.
Powroty do domu są nostalgiczne, więc od razu zabrałam się za przetwory z mandarynek. (Robię na oko - obieram dokładnie mandarynki, dodaje cukru (tu ok. 300g na 600g mandarynek) gotuje na wolnym ogniu do rozpuszczenia owoców - delikatnie blenduje, gdy są większe kawałki i przelewam do wyparzonych słoików.
Idzie wiosna, tnę grzywkę i włosy!
A wieczorem na randkę z mężem.
Wspólne kino co 5 miesięcy to chyba nie aż tak źle. A "Wichrowe Wzgórza" bardzo mi się podobały i jednak nie zgodzę się, że były "płytkie", bo choć nie jest to w 100% książkowa wersja, znalazłam tam wiele głębszych wątków, które mi się podobały.
Nowa kolekcja tuż tuż... oznacza to wiele zwrotów akcji, załatwiania spraw, problemów, satysfakcji...
Czujemy już wiosnę w naszej pracowni i sklepiku. Małe zmiany zawsze dodają skrzydeł.
Pozostaje tylko czekać na prawdziwą wiosnę.
Mam nadzieję, że w następnych tygodniach powrócą słoneczne dni a wraz z nimi energia do działania, rozwijania swoich pasji i powiewu świeżości w naszej codzienności.
Dziękuję za wspólną chwilę i zapraszam niebawem po kolejne wpisy.
Do napisania.
Brak komentarzy
Prześlij komentarz