Wczesnym rankiem leciutko prześwituje przez nie słońce, które smyra Cię po nosie. Czas wstać i otworzyć okiennice budząc dom ze snu.
Ich poranne skrzypnięcie zawsze będzie kojarzyło mi się z tym miejscem. Odchylasz oburącz okiennice, wiatr wita Twoją twarz a Ty zapraszasz słońce do swojego domu. Te kilka pierwszych sekund aż łaskocze Ci myśli. Widzisz skąpane promieniami pomarańczowe dachy a w oddali bezkresne morze. Cudowny widok!
Tu o wiele lepiej mi się wstaje, gdy wiem, że zaraz rozpocznie się ten poranny rytuał. Okiennice mają coś w sobie magicznego.
Okiennice zawsze przykuwały moją uwagę. Czasami myślę, że okna są oczami domu, które w nocy są przymknięte drewnianymi powiekami.
Podziwiam ich piękno i różnorodność w naszym miasteczku.
Zauroczona ich pięknem, nie mogłam nie zabrać ich namiastki do Magicznego Domku. Na targu staroci wypatrzyłam stoisko z rękodziełami. Od przemiłej Pani kupiłam malowanie na ceramicznych płytkach maleńkie obrazki przedstawiające okiennice. Pełnia szczęścia.
A w głowie plan na zmiany w domku po powrocie.









