Owszem można, kiedyś nawet próbowałam. Narzekać na deszcz i burze, zamartwiać się, poddawać się melancholijnemu nastojowi i wszystko widzieć w czarnych barwach. Można nie zwracać uwagi na szczegóły i iść przez życie z zamkniętymi oczami na piękno.
Można jednak po prostu cieszyć się z każdej drobnostki i podziwiać życie takim jakim jest. Optymiści dłużej żyją dlatego staram się pielęgnować swoją pogodę ducha. Czerpię energię z małych przyjemności. Z pozytywnej rozmowy przez telefon, z odwzajemnionego uśmiechu na ulicy, z przeceny w sklepie, z machającego ogona Gapci. Takie małe rzeczy potrafią poprawić mi humor.
Nie jestem optymistką od urodzenia, ćwiczę i rozwijam w sobie tą umiejętność od lat. Naprawdę warto! Potrafię się zachwycić czymś do nieprzytomności ale równie intensywnie się czymś zamartwiać. Dlatego ważne jest dla mnie by chłonąć przyjemność z drobnostek, nawet jeśli dla kogoś mogłoby się to wydawać pozbawione sensu. ;)
Kawa na wynos przy lekturze ulubionych pism wnętrzarskich. - Uśmiecham się! :)
Nowa półeczka wisząca w przedpokoju. - Uśmiecham się szerzej! :)
Ot taka ściereczka i w dobrej cenie kupiona oliwa. - Znów się uśmiecham!
Kobiece atrybuty. Kawowy lakier, pudrowo-różowe baletki oraz pachnąca saszetka do szuflady. - Uśmiecham się zalotnie! ;)
Powinniśmy pielęgnować nasze pozytywne nastawienie bo nam Polakom jest trudniej. Narodowy stereotyp ciągnie się za nami. Nie dajmy się! :)
Uśmiechu, pogody ducha i przyjemności z lata życzy Magiczny Domek!
